تا شقایق هست زندگی باید کرد
به خدا دیگه طاقتم تموم شده آخه تا کی صبر/تا کی تا ابد کنارم بمان همسر وفادارم هيچ کس ويرانيم را حس نکرد... وسعت تنهائيم را حس نکرد... در ميان خنده هاي تلخ من... گريه پنهانيم را حس نکرد... در هجوم لحظه هاي بي کسي... درد بي کس ماندنم را حس نکرد... آن که با آغاز من مانوس بود... لحظه پايانيم را حس نکرد
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
ولی وای
به روزی که شقایق ها بمیرند.
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت